Over knollen en citroenen

Featured

Geplaatst op by
Reageer

“knollen voor citroenen” is een dagboek vol herinneringen en commentaar op het hedendaagse leven. Inspiratie wordt gevonden in het eigen geheugen, de krant en de tv, het internet en in gesprekken met anderen. En natuurlijk in de wereld van iedere dag om ons heen.

De titel komt van het spreekwoord “iemand knollen voor citroenen verkopen”. We worden namelijk nogal eens voor de gek gehouden. Door bedrijven en hun reclame, de media en ook door de politiek. Het is dan ook mede de bedoeling dit af en toe zichtbaar te maken. Maar ook dit weblog zet mensen graag op het verkeerde been. Neem het daarom niet al te serieus.

De ongebruikelijke naam is ontstaan door een vergissing tijdens het lezen van de aanwijzingen bij het opstellen van het weblog. Meer hierover valt te lezen in het blog “4ever” van 21 maart 2009. Lees vooral ook eerst even Zooi (12-12-2011) voordat u verder het archief induikt.

U mag het adres gerust doorgeven aan anderen en een of meerdere berichten doorzetten op bijvoorbeeld uw Facebookpagina. Reacties van lezers worden op prijs gesteld. U kunt onder een bericht uw opmerking plaatsen (ook als u het niet eens bent met de schrijver) of eventueel mailen naar: knollen4citroenen@hotmail.com

Voor degenen die niet graag lezen: één keer per week wordt een column uit dit weblog (in het dialect) voorgelezen op de lokale radio. Op woensdagmorgen rond kwart voor elf in een uitzending van LOES-actueel. (LOES: Lokale Omroep Echt-Susteren – radio, tv en internet) De column wordt herhaald tegen kwart voor zes in de middag.

Duizend

Geplaatst op by
Reageer

Dit wordt het duizendste bericht op mijn weblog. Toch wel een mijlpaal en daarom deze keer eens iets geheel anders. Zo had ik dit bericht willen beginnen. Want, ik dacht dat het nummer duizend was, maar het klopt niet. Ik heb me flink verkeken. (Rekenen was toch al niet mijn sterkste punt op school.) Maar goed, de rest van het verhaal blijft gewoon overeind.

Jaren geleden zaten we eens in Spa op een terras en wilden wat drinken. Ik stelde mijn vrouw voor om – voor de grap – aan de ober een paar glaasjes Sourcy (een Nederland-se concurrent van het Belgische mineraalwater) te vragen, maar dit leek haar niet zo’n goed idee.

Niet gedaan dus. Maar ik moet er wel nog vaker aan denken als ik een fles Spawater of een reclame voor dit merk zie. In de kelder bijvoorbeeld, want daar staat nog een fles Spa Rood van de vorige zomer. Slimme Belgen hebben het water uit de Ardennen opgepompt en het vervolgens aan ons te verkopen voor een prijs die ongeveer duizend keer zo hoog is als die van eenzelfde hoeveelheid kraanwater. Ze bouwden een verhaal van gezondheid om het water heen en half Europa loopt in de zomer interessant met een flesje rond: kassa.

Veel mensen denken dat ze er beter van worden als ze dit water – of een andere soort uit de fles – drinken. Spa is een afkorting van de Latijnse woorden sanus per aquam, wat betekent “gezondheid is in het water”. Daarom gaan ze er ook wel in zitten. Je zou eens een bad moeten vullen met literflessen Spa of iets dergelijks uit de supermarkt, dan zouden de meeste mensen dat wel uit hun hoofd laten. Vanwege de prijs bedoel ik.

Dan kun je nog beter een glaasje wijn drinken, want: in vino veritas. In wijn zit de waarheid. Of het klopt weet ik niet, ik drink geregeld een glas en overdrijf dan nog steeds even erg als wanneer ik thee drink.

Maar ik kan beter lelijks niks zeggen over Spadrinkers, want bij ons ligt zoals gezegd een fles al bijna een half jaar te wachten op een nieuwe warme periode. Die moet wel snel komen want de fles is aan de datum. Goed tot mei 2012.

Dát vind ik nou nog eens een vreemde zaak: het regen- en smeltwater doet er soms tientallen jaren over om tot de bron te geraken en nu zou het na minder dan een jaar in onze kelder plotseling bedorven zijn?
Rare jongens die Belgen.

BNG

Geplaatst op by
Reageer

Veertig jaar!

Veertig jaar heeft men de tijd gehad om erachter te komen dat de babyboomers van toen nu met pensioen gaan. Maar de nodige beleidsmakers en politici hebben zitten slapen of doen alsof ze nergens van konden weten. Een hele hoop gezeur over de pensioenen van de grijze golf is het gevolg; nog net niet wordt ons verweten dat we geen vroegtijdige dood hebben gekozen om genoeg geld in kas de houden – voor de bestuurders van de pensioenfondsen en de volgende generaties.

En nu staat ook nog eens groot in de krant dat we afstevenen op een enorm personeelstekort. Tja, ook dat was al eerder te voorzien, maar degenen die vooruit moesten kijken om de nodige maatregelen te treffen, hebben zeker zitten suffen. Nu pas komt men erachter dat er te weinig kinderen zijn er geboren om de vertrekkende naoorlogse geboortegolf te kunnen vervangen.

Ook moet het onderwijs beter aansluiten op de vraag van bedrijven. Er komen te weinig kinderen van school die met de handen willen werken. En iedereen knikt braaf en misschien ook nog verontwaardigd van ja. Ook die ouders die niet willen dat hun kind naar het vmbo gaat, maar eisen dat het kroost theoretisch onderwijs zal gaan volgen. Bovendien zijn er in ons land steeds minder scholen waar je een volledige technische beroepsopleiding kunt volgen. Niet voor niets volgen zoveel kinderen die opleiding in België.

Natúúrlijk moeten er mensen opgeleid worden om in bedrijven te gaan werken, maar er zijn ook groepen studenten die een andere invulling aan hun studie willen geven. Die willen niets maken of verkopen. Er zijn mensen die alleen maar gaan studeren omdat ze dingen willen weten en willen begrijpen, die van literatuur houden of muziek willen maken.

Of willen filosoferen. Die kinderen iets willen bijbrengen of bejaarden of zieken verzorgen. Die produceren niet echt iets dat je kunt verkopen. En dat wordt ze soms ook nog kwalijk genomen.

Laat ze toch, je kunt niet iedereen dwingen om auto’s te maken of telefoons, net zomin als je anderen kunt dwingen om arts, accountant of manager te worden. Je zou natuurlijk ook eens andersom kunnen denken en werk zoeken dat bij het aanbod past. Moeilijk, maar misschien is het wel iets om over na te denken.

Of nog beter; je zou de doelstellingen van onze maatschappij moeten veranderen. Niet meer de economische groei, maar het geluk en het welzijn van de mensen voorop- stellen. Dan hebben we het niet meer over het BNP (Bruto Nationaal Product), maar streven we het BNG na – het Bruto Nationaal Geluk.

Misschien zijn de beroepen die nu als economisch niet belangrijk te boek staan in die samenleving wel van meer belang dan een bankdirecteur of een bestuursvoorzitter dat nu denken te zijn. Een musicus, een kunstschilder, een ziekenverzorgende kan in die samenleving dan misschien ook wel iets meer waardering ontvangen dan nu het geval is.

We moeten het geluk van de mensen nastreven. In plaats van rijk te willen worden, moeten we proberen gelukkig te worden. Maar dan moet natuurlijk ook de perceptie van geluk veranderen. Ik ken een gezin waar in het hele huis maar één boek te vinden is: Hoe word ik rijk?

Tja, zo wordt het nooit wat met onze samenleving.

België

Geplaatst op by
Reageer

Het lijkt erop dat het project Europa langzaam maar zeker zijn einde nadert. In veel landen zijn de inwoners de vergaande bezuinigingen moe. In Griekenland, maar ook in Spanje of in Portugal zijn de gevolgen vaak rampzalig. Bezuinigingen maken meer kapot dan je lief is. In Spanje bijvoorbeeld is meer dan de helft van de jongeren werkeloos. Zij komen rond van zwart werk, een onder-betaalde stage of krijgen hulp van familie.

In veel landen groeit het verzet tegen de bezuinigingen die Europa wil doorvoeren en steeds meer mensen kiezen partijen aan de uiterste linker- of rechterkant van de politiek. Nog even en de bruinhemden marcheren weer door de straten. Of men stemt op een anti-Europese partij zoals die van Wilders.                                                         West-Europa, zuid-Europa, oost-Europa; overal rommelt het en overal zijn de mensen niet meer tevreden. Elke dag lees je over een nieuwe crisis in een ander Europees land.

Maar er is één land dat dapper stand houdt. Een land waarvan iedereen dacht dat het uit elkaar zou vallen, nog voordat Europa dit lot zal ondergaan. Een land waar ze bijna twee jaar zonder regering zaten en dat compleet onbestuurbaar leek. Een land waar twee bevolkingsgroepen elkaar het leven zuur maakten omdat ze een andere taal spraken.

Frankrijk wil niet eens beginnen met grote bezuinigingen, in Italië doet iedereen alsof en in Nederland schijnen de meeste mensen nog niet te beseffen hoe slecht het met ons land voorstaat. Veel geschreeuw en weinig wol blijkt nu ook op onze economie te slaan. Nederlanders denken altijd dat ze slimmer zijn dan anderen en meer speciaal: slimmer dan onze zuiderburen.                                                                                                  Wat dat is het land waar je niks meer van hoort. Dat is het land dat ik bedoelde.

Heeft het land eigenlijk wel een begrotingstekort? Wordt er wel genoeg bezuinigd? Is daar ook een huizencrisis? Kun je er eigenlijk nog steeds met euro’s betalen of hebben ze de frank/franc weer ingevoerd? Branden er nog zoveel lantaarnpalen en is de bewegwijzering er nog even onnavolgbaar? Letterlijk.                                                     Is Brussel er nog altijd de hoofdstad of is dat die van Europa? Houden Vlamingen en Walen eigenlijk nog steeds niet van elkaar?  Betekent BHV er nu inmiddels ook Bedrijfshulpverlening en niet als voorheen Brussel-Halle-Vilvoorde?

Zelfs over het koningshuis der Belgen hoor je nauwelijks nog wat. Ja, prinses Mathilde heeft in Maaseik een tentoonstelling over de Gouden Eeuw van China geopend en dat was dat.

België, bestaat het eigenlijk nog?

Statistiek

Geplaatst op by
Reageer

In ons land betalen 904000 mensen (zo’n zeven procent) het hoogste belastingtarief van 52 procent. Zij verdienen meer dan vierenvijftigduizend euro per jaar. Daarvan krijgen ieder jaar slechts 48000 mensen meer dan hondervijftigduizend euro. Daaronder zijn duizend ambtenaren, die dus meer verdienen dan (demissionair) premier Rutte.

Als je naar de laagst verdienenden kijkt, zijn in die categorie meer vrouwen dan mannen te vinden; in de categorie hoogst verdienenden zitten overwegend mannen.

Dit en veel meer laten de grafieken zien die het CBS maakte van het inkomen van Nederlanders in 2010. Er zijn overigens ook nog eens drieëneenhalf miljoen landgenoten die helemaal geen inkomen hebben; het merendeel zijn kinderen.

Ik wist het al – het wordt in de begeleidende tekst nog eens even aangestipt – dat mensen die een hoger inkomen hadden toen ze nog werkten, vaak ook een hogere arbeidsongeschiktheidsuitkering kregen dan mensen die werkten voor een lager loon. Tweeduizend arbeidsongeschikten hebben zelfs een flink hogere uitkering (meer dan 54duizend euro) dan het modale inkomen dat zo’n 33duizend euro bedraagt.

Een stratenmaker en een vuilnisman die volledig arbeidsongeschikt worden, krijgen dus een lagere uitkering dan bijvoorbeeld een afgekeurde huisarts en een accountant. Dat geeft stof tot nadenken.

Sowieso was ik ook ooit van mening (en menigeen met mij) dat je meer arbeidsonge-schikt zou zijn naarmate je ernstiger ziek of gehandicapt was. Iemand die nog maar “half kan werken” zou dan dus voor vijftig procent afgekeurd worden. Zoiets. Maar dat klopt dus niet zonder meer.

De twee bovengenoemde zaken hebben met elkaar te maken, omdat het zo is dat je ook meer of minder arbeidsongeschikt wordt verklaard naarmate je meer of minder in inkomen achteruit zult gaan. U kunt dit moeilijk geloven? Lees dan maar eens de tekst bij Voorbeeld 1 en Voorbeeld 2 onder deze link.

Als je dan toch arbeidsongeschikt raakt, kun je dus maar beter eerst flink verdienen. Dat hou je aan je arbeidsongeschiktheid tenminste nog een hoge uitkering over. Een schrale troost?
Bedenk dan dat mensen met minder inkomen en een zwaardere handicap een veel lagere uitkering krijgen.

De rijkste mensen echter zijn natuurlijk diegenen die gezond zijn.

Maar dat gegeven zie je in geen enkele statistiek.

Kevers

Geplaatst op by
Reageer

Ook als er iets niet doorgaat, kan dit nieuws zijn dat in de krant verschijnt. Een afgeblazen optocht, een gecancelled popconcert, een afgelaste voetbalwedstrijd; allemaal dingen die mensen moeten weten zodat ze niet tevergeefs op reis gaan en vervolgens van een koude kermis zouden thuiskomen. Of op de koffie, zogezegd. Zelfs de NS stuurt SMS-berichten over niet rijdende treinen.

In de krant stond van de week een paar keer een bericht over een keverweekend dat al dan niet, maar misschien toch wel en waarschijnlijk ook weer niet, en nu toch echt definitief niet doorgaan kan. Keverliefhebbers uit de wijde omgeving zijn ontroostbaar, want om met gelijkgezinden een heel weekend door te brengen, is voor sommigen een mooie liefhebberij.

Vroeger zou het bericht dat er geen kevers waren met plezier zijn ontvangen. Ik kan me nog net herinneren hoe toentertijd bijvoorbeeld de coloradokever de aardappelvelden teisterde. Of hoe we in de weien of op het land de mei- en junikevers zagen kruipen, die we graag met een paar bladeren of grassprieten en een verdwaalde rups in een glazen potje stopten om te zien wat er van worden zou. Meestal niets dus. Ook zagen we veel sprinkhanen tussen het gras en mestkevers, al zaten die meestal ergens anders op.

Tientallen coloradokevers werden door ons in opdracht met de hand gevangen en in een emmertje of pot gestopt. Wat de eigenaar van het aardappelveld ermee deed, laat zich raden. Dat was nog net in de tijd voordat men op grote schaal preventief gif ging spuiten – iets té grondig wellicht want ook veel andere insecten lieten daarna eveneens het leven.

De Kever Club (K4C?) voert te grote financiële en veiligheidsrisico’s en het feit dat er te weinig vrijwilligers waren aan als reden voor het niet doorgaan van het evenement. Zelfs een tegemoetkoming van de gemeente Cranendonck kan de organisatoren niet vermurwen; het feest gaat dit jaar niet door, maar volgend jaar misschien weer wel.

Dus kan dan begin mei 2013 de berichtgeving weer opnieuw gestart worden over oud nieuws dat toch al tientallen jaren bekend mag zijn. Reeds in de jaren zeventig werd het feit al bezongen door Reinhard Mey – ja, die van Gute Nacht Freunde. Ook een mooie titel, die iedere avond op de radio te horen is als begintune van Met het oog op morgen.

Maar - al is de aanleiding minder - de ballade over de verdwenen kevers is misschien nog wel mooier: Es gibt keine Maikäfer mehr.

Tweeduizend jaar

Geplaatst op by
2

Je vraagt je af of de dodenherdenking op vier mei nog wel ieder jaar op deze manier “gevierd” moet worden. Gevierd is in dit verband wel een beetje raar woord, maar iedereen gebruikt het, dus ik ook. Ik heb het idee dat de Tweede Wereldoorlog en de doden die toen vielen door sommigen gekoesterd worden. Een soort jeugdsentiment, zoiets als ik heb met de jaren zestig. Over mensen die niet zo lang geleden zijn gestorven, hoor ik ze niet – maar dit terzijde.

De laatste jaren is er steeds gedoe om de herdenking. Denk maar eens aan de Damschreeuwer van vorig jaar en de incidenten van dit jaar. Een jongen wilde op de Dam een gedicht over zijn oudoom (die bij de SS was geweest) voorlezen, maar dat mocht niet. Hij wilde vertellen dat ook daders slachtoffers kunnen zijn, maar het gedicht viel niet in goede aarde bij de mensen die de herdenking organiseren.

Een burgemeester mocht van de rechter niet langs Duitse graven lopen omdat dit niet gepast werd gevonden op vier mei. Op andere dagen wel, maar niet tijdens de dodenherdenking.

Ik kan me voorstellen dat sommigen die de oorlog hebben meegemaakt en familie hebben verloren dit als schokkend ervaren en het niet willen.

Maar misschien komt het er nog ooit eens van. Misschien worden zelfs de veldslagen van de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog ooit door de halve wereld bewonderd. Over tweehonderd of tweeduizend jaar bijvoorbeeld. De veldtochten van Napoleon – koud tweehonderd jaar geleden – staan immers ook al trots in geschiedenisboekjes. Zeker in de Franse. En toen vielen er links en rechts in Europa toch ook wel een paar doden.

Ook andere rijken werden na verloop van jaren soms anders bekeken dan in hun eigen tijd. Denk maar eens aan de Egyptenaren die de piramiden lieten bouwen door slaven. Die laatste groep was er heus niet blij mee dat zij deze bouwwerken heeft moeten bouwen.

Denk ook eens aan de Romeinen. Bijna de hele toenmalig bekende wereld hebben ze veroverd en het Romeinse Rijk dankte zijn welvaart voor een groot deel aan de ellende die ze andere volken aandeden. Hún slaven zorgden er onder andere voor dat de Romeinen zelf een luxe leventje konden leiden.

Toen we in Rome waren bezochten we natuurlijk ook het Colosseum. We waren niet de enigen. Het gebouw ligt wat lager dan de omgeving en mensen uit alle windstreken liepen naar beneden om het vroegere stadion te bezoeken. In gedachten zag ik de Romeinen tweeduizend jaar geleden op dezelfde wijze afdalen om te gaan kijken naar de gladiatorgevechten of de moorpartijen op de christenen. Het schijnt dat zo’n vijftigduizend bezoekers in een mum van tijd hun plaats hadden gevonden en ook weer konden verlaten als het schouwspel voorbij was.

Trots hebben we allemaal geleerd over de grootsheid van de Romeinen die ons hun beschaving brachten. Nou zijn er natuurlijk wel een paar verschillen tussen de Romeinen en de nazi’s te bedenken, maar toch.

Misschien zullen daarom over een aantal jaren ook Duitse soldaten kunnen worden herdacht. Ik denk niet dat we tweeduizend jaar zullen moeten wachten.

Goedkoop geld

Geplaatst op by
Reageer

De rijksoverheid heeft een manier bedacht om goedkoop aan geld te komen, zodat de staatsschuld lager wordt. Dat is goed voor de schatkist, gunstig voor goedkope leningen en ook nog eens goed voor heel Europa. En daarmee dus ook voor ons. Dat lagere overheden zoals de provincie Limburg, daardoor een lagere rentevergoeding krijgen, is maar een bijkomstigheid. Hadden ze Essent maar niet moeten verkopen.

Volgens de krant is het geld in ieder geval wel veilig als het bij de rijksoverheid in de schatkist wordt gestald. Je krijgt wel een lagere rente, maar dan gaat het geld tenminste niet verloren. Hm, de kranten stonden eerder anders toch vol van de (te dure?) overname van ABN-AMRO en van Griekenland, het land dat binnenkort failliet uit de eurozone vliegt. Twee gevallen waarvan we ons overheidsgeld nooit meer volledig zullen terugzien.

Deze slimme zet van ons ongedoogde kabinet opent perspectieven. Waarom worden de pensioenen van alle Nederlanders niet ook bij de staat ondergebracht? Het is al eerder gebeurd. Vroeger waren meer bedrijven van de staat, maar die moesten allemaal zo nodig allemaal worden geprivatiseerd.

De Staatsmijnen/DSM, de Rijkspostspaarbank, de PTT, de NS(?), woningbouw-verenigingen, energiebedrijven en wat weet ik nog allemaal meer. Bovendien heeft de staat al eerder in onze pensioenpot gegraaid. Als dat dertig jaar geleden niet was gebeurd, hoefde men nu niet af te stempelen.

En wat te denken van de aandelen en de spaargelden van particulieren? Er zit nogal wat geld bij sommige mensen en het mooie is dat dit vaak al bekend is bij de belasting-dienst. Of misschien ook nog onze woningen en en die van de corporaties. Of de kantoren van de ontwikkelaars. Als dat allemaal in de schatkist wordt gekieperd, zijn we met stip het rijkste land ter wereld met een flink begrotingsoverschot. Daardoor kunnen we in de toekomst weer goedkoop lenen om te dure huizen te kopen en kan het hele gedoe weer van voren af aan beginnen.

Eigenlijk zouden we meteen ook maar moeten overwegen om het communisme in ons land in te voeren. Een begin is nu toch al gemaakt. Even doorpakken en alles is van iedereen. Wilders is vast vóór, want Henk en Ingrids ouders kunnen daarna een mooie, verzorgde oude dag tegemoet zien.

Maar misschien is het toch beter om Animal Farm eerst eens (opnieuw) te lezen.

En als dat te moeilijk is: bekijk de tekenfilm.

Straf

Geplaatst op by
Reageer

Een Belgische rechter heeft een wegpiraat veroordeeld tot het lezen van een boek. Nu weet ik wel dat het verplicht lezen van boeken voor sommigen een regelrechte straf kan zijn - ik heb zelf jarenlang niet meer met plezier gelezen omdat ik op school veel boeken móést lezen - maar in dit geval ligt het anders.

De wegpiraat moet namelijk het boek Tonio van A.F.Th. van der Heijden lezen. Het boek gaat over de zoon van de schrijver die jammerlijk verongelukte. De bedoeling is dat de verkeerszondaar door deze straf tot inkeer komt en in het vervolg minder gekke dingen doet in het verkeer. Tot zover de sympathieke theorie. Zelfs de schrijver vindt het een goed idee. Ik ook eigenlijk. Maar de vraag is of het gaat werken.

Ooit heb ik eens een jongen die nogal ruw met schoolspullen omging en met enige regelmaat daardoor tot zijn oprechte verbazing voor de zoveelste keer weer eens wat stuk zag gaan, een soortgelijke straf gegeven. Nee, hij moest geen boek lezen over het bombardement van Dresden, maar toch. Voor straf moest hij een liedje downloaden (dat ging toen nog lang niet zo gemakkelijk als nu) en de Engelse tekst ervan in het Nederlands vertalen. Het was eigenlijk veel te moeilijk voor een jongen uit groep zeven, maar ik had me nogal geërgerd en stuurde hem ermee naar huis. Zoek het maar lekker uit. Zoiets.

Toen hij de straf inleverde, had hij alleen het eerste stuk vertaald, maar omdat ik weer wat rustiger was, vond ik dat ook al voldoende. Het ging er per slot van rekening om dat hij iets van die straf had geleerd. Ik geloof vast dat dit het geval was, want daarna ging hij wel wat vaker voorzichtiger om met de spullen van school.

Achteraf heb ik begrepen dat dit vooral door zijn moeder kwam; die vond de vertaling nogal moeilijk. En ze wilde zoiets niet nog eens een keer doen. Na de vertaling lag ze helemaal in de vernieling, ze was kapot. Vandaar.

Het liedje? Dat heet Eve of Destruction.

Ook vijf jaar herdenken

Geplaatst op by
Reageer

Gisteren was het precies vijf jaar geleden dat het Britse meisje Madeleine McCann spoorloos uit het appartement van haar ouders verdween in de Portugese badplaats Praia da Luz.

Maddie McCann was drie jaar toen ze samen met haar ouders, Kate en Gerry, en haar jongere broertje en zusje, een tweeling, op vakantie ging naar het Portugese Praia da Luz. Op 3 mei 2007 legden de ouders hun kinderen te slapen. Zelf gingen ze met vrienden nog even naar een tapasbar in de buurt. Om beurt kwamen ze een kijkje nemen in het appartement. Het was moeder Kate die de vreselijke ontdekking deed dat haar dochter Maddie niet meer in bed lag.

Op 12 mei zal Maddie 9 jaar worden, als ze nog leeft. Op de rechter foto een impressie zoals ze er nu zou kunnen uitzien.

Vijf jaar lang ieder dag weer opnieuw onzekerheid en angst; je zult maar ouder zijn van een vermist kind…

Solidariteit (Herhaling)

Geplaatst op by
Reageer

In de krant staat een artikel over het klooster in Koningsbosch waarvoor maar geen bestemming te vinden is. Daarom deze bijdrage (nog eens). Hopelijk lezen de betrokken instanties het bericht nu wel en dan kan de kwestie in geen tijd worden aangepakt en is de verloedering van het gebouw binnnenkort voorbij. Het bericht was dan wel met een knipoog geschreven, maar volgens mij kun je dit ook serieus bekijken. We zullen zien. Misschien moet ik het stukje toch ook maar eens naar de woningbouw-vereniging en de gemeente doorsturen.

In onze gemeente worden de bijdragen voor de parochies onder de loep genomen. In plaats van duizend euro per parochie, én 45 cent per inwoner, kan in de toekomst beter een bijdrage per kerkganger worden geven.

De subsidie voor de verlichting van kerktorens zal gehandhaafd blijven. Zelfs het CDA (en ook Samenwerking) is niet ongenegen naar het voorstel van de oppositie te kijken. Dat ben ik niet gewend, want meestal luistert men hier nauwelijks naar partijen die niet in de coalitie zitten. Bovendien, gaat een christelijke partij straks misschien akkoord met een vermindering van bijdragen aan kerken? Scheiding tussen kerk en staat? In dit geval gemeente? Ik kan het haast niet geloven.

Ook heeft men het nog even gehad over wat er nou moet gebeuren als andere (dan katholieke) kerkgenootschappen straks een moskee of (bijvoorbeeld protestantse) kerk zullen beginnen. Maar die discussie is nog een brug te ver; ‘wie dan leeft die dan zorgt.’ En dan zijn er nog mensen die durven te beweren dat regeren vooruitzien is.

In Koningsbosch staat al enkele tientallen jaren een klooster leeg en vervalt iedere dag verder. Het zou wat zijn om daar een moskee van te maken; misschien komen dan de moslims te zijner tijd ook wel in aanmerking voor subsidie van de gemeente. Dat kan wel nogal in de papieren gaan lopen, want moslims zijn in het algemeen (nog) trouwe moskeebezoekers. Schrik maar niet. Zover zal het echt niet komen, het is maar een provocerende gedachte. De protesten zouden te groot zijn.

Maar een hotel voor Polen en andere MOE-landers (Midden- en Oost-Europa) moet toch zeker tot de mogelijkheden behoren. Hoeven ze niet meer het halve jaar te kamperen of te slapen in schuren tegen woekerprijzen. Polen gaan ook graag naar de kerk en in het klooster is al een kapel waar ze zouden kunnen bidden. Ook zij zouden subsidie kunnen aanvragen. Het CDA kan niet anders dan vóór zijn en met een naam als Samenwerking kan ook een andere lokale politieke groepering niet tegenwerken.

Protesten van de lokale bevolking kun je wegwuiven door ervoor te zorgen dat het klooster weer wordt opgeknapt. Laat dat de Polen zelf maar doen; ze kunnen toch zo goed timmeren en schilderen? Bovendien zijn het zoals gezegd allemaal katholieken en daar kunnen andere rechtgeaarde katholieken toch niets tegen hebben?

In de jaren tachtig was er ook hier in ieder geval nog volop solidariteit met de Polen en met hun Solidarnosc. En in de tweede wereldoorlog werd hun hulp ook niet afgeslagen.

Hoe stond het nóg vroeger ook al weer in de bijbel? “Laat de Polen tot mij komen.”       Na alle schandalen van de afgelopen tijd kan ook de hemel wel een opknapbeurt  gebruiken.