Stapelgek. Stapelgek? Ik lees weer eens te snel en verhapsel xe2x80x93 eh, verhaspel het woord. Er staat duidelijk stageplek en dat klopt ook beter bij het verhaal. Het doet me denken aan vroeger. Toen ik nog lesgaf waren er lang geleden wel eens verloren momenten waarop je een of ander spelletje kon spelen met de klas. Helaas werden die momenten steeds minder talrijk. Ik kan me nog herinneren dat ik heel vroeger wel eens op vrijdagmiddag kinderen een half uur of zo moppen liet tappen, verhaaltjes vertellen, raadsels opgeven of vragen liet stellen over welk onderwerp dan ook. En dat we daar dan samen zomaar wat over brainstormden. Al kenden we dat woord destijds nog niet. Daar was toen nog geregeld tijd voor.

Spelletjes. Woorden raden, woorden zoeken in een ander woord, dat soort dingen. Je schreef dan bijvoorbeeld stapelgek op het bord en de kinderen moesten zoveel mogelijk andere woorden uit dat woord halen. Stageplek dus, of stap, gel, keel, geel, stek enzovoort. Een aantal kinderen was er erg bedreven in en vond in een mum van tijd een heleboel nieuwe voorbeelden.

Dit brengt mijn gedachten vervolgens weer op een ander spelletje dat we ook wel eens speelden als er wat meer tijd was; op mijn verjaardag bijvoorbeeld. Dat was altijd een geweldige dag xe2x80x93 vooral voor de kinderen. Ik zal er later misschien nog wel eens wat meer over schrijven. Het spelletje dat ik bedoel heet: Ik ga op reis en neem mee… Iedereen kent het wel, denk ik.

Alle kinderen moesten gaan staan en om de beurt een voorwerp noemen dat hij of zij zou kunnen meenemen op vakantie. De volgende moest dit herhalen en een nieuw voorwerp noemen: een pop, een bal, een koffer, kleurpotloden, kleren, dat soort zaken. Later werden al gauw de surfplank, een walkman, een mp3-speler, de Game Boy en de draagbare dvd-speler populair en nu zullen ze de iPhone wel niet vergeten. Tijden veranderen. (Overigens: volgens S. mag ik wel en niet wel niet naast elkaar gebruiken.)

Ik verbaasde me erover hoeveel verschillende voorwerpen kinderen konden onthouden. Sommigen althans, want er waren er ook die al na vijf of zes woorden afhaakten. Die moesten dan gaan zitten om het overzichtelijk te houden. Als de hele klas aan de beurt was geweest kwam er een tweede of zelfs derde ronde met de kinderen die nog steeds in de race waren. Sommige geheugenwonders onthielden wel meer dan dertig voorwerpen.

Ik deed zelf ook vaker mee. Hoeveel woorden ik toen kon onthouden? Of ik wel eens won? Dat heb ik helaas niet onthouden.

Ik weet wel nog dat ik er stapelgek van werd.